Wykład „Mechanizmy stresu u psów i kotów, jak uniknąć lub przezwyciężyć stres podczas pielęgnacji”

Liczba miejsc jest ograniczona. Skontaktuj się z kierownikiem, aby sprawdzić możliwość uczestnictwa.

Kateryna marzyła o weterynarii jako dziecko, kiedy zabierała swoje zwierzęta do kliniki na leczenie profilaktyczne. Kiedy dorosła, zawsze chciała być w stanie samodzielnie pomagać swoim zwierzakom. Z czasem chciała pomagać nie tylko swoim zwierzakom, ale także wszystkim, którzy tego potrzebowali. Wtedy właśnie podjęłam ostateczną decyzję o związaniu swojego życia z weterynarią. To niezwykle ciężki i stresujący zawód, ale nigdy nie pozwala się nudzić, zawsze jesteś w ruchu.

Weterynaria to ciągły rozwój, nauka, zdobywanie nowych umiejętności i podnoszenie swoich kwalifikacji. Najtrudniejsze w tym zawodzie jest podejmowanie szybkich decyzji bez czasu do namysłu, informowanie właścicieli zwierząt, że ich pupil umiera lub informowanie ich, że należy rozważyć eutanazję. Trudno pogodzić się z tym, że medycyna nie jest wszechmocna i zdarzają się sytuacje, w których nie jesteśmy w stanie pomóc i wyleczyć Tailsa.

Kateryna uważa, że zawody groomera i weterynarza łączy ciągła praca ze zwierzętami i komunikacja z ich właścicielami. Zarówno weterynarze, jak i groomerzy są zainteresowani utrzymaniem swoich klientów w zdrowiu i zapewnieniem komfortu wszystkich procedur. Aby to osiągnąć, osoby wykonujące te dwa zawody muszą rozróżniać stany normalne od patologicznych. Groomerzy, podobnie jak weterynarze, nie zawsze mają do czynienia z całkowicie zdrowymi zwierzętami, ale także ze zwierzętami, które mają pewne problemy zdrowotne, które właściciel nie zawsze może zauważyć. Dlatego też właściciele zwierząt często zwracają się do nas z rekomendacją, ponieważ groomer zauważył problem z uszami, skórą lub zębami zwierzęcia, który wymaga zdiagnozowania i leczenia.