Kiedy ludzie mówią o kolorze kotów, zwykle myślą o dwukolorowych, vanach lub klasycznych kombinacjach kolorów z bielą. Są one wyraźne, łatwe do odczytania wizualnie i od dawna są powszechne. Istnieją jednak kolory, które są trudniejsze do rozpoznania na pierwszy rzut oka, ale tworzą efekt głębi, mienią się i „żyją” sierścią, co często jest znacznie bardziej efektowne.
W tym artykule skupimy się na kolorach, o których wcześniej nie pisano – przydymionym, srebrnym i tickingowym. Różnią się one nie kształtem plamek czy ilością bieli, ale sposobem rozmieszczenia pigmentu w obrębie każdego włosa. To właśnie ta cecha sprawia, że są one bardziej wymagające w pielęgnacji, a jednocześnie o wiele bardziej interesujące dla głębszego zrozumienia.
Przydymiony kolor
Przydymione kolory u kotów wyglądają spektakularnie i często są mylące dla niewprawnego oka. Na pierwszy rzut oka kot może wydawać się całkowicie czarny lub niebieski, ale gdy się porusza, sierść „ożywa” i odsłania jasną podstawę włosów. Jest to esencja dymu – pigment jest obecny tylko na wierzchu włosa, podczas gdy korzeń pozostaje jasny, prawie biały lub srebrny.
Czarny dym tworzy głęboki, kontrastujący efekt. W spoczynku kot wygląda ciemno, niemal monochromatycznie, ale podczas chodzenia, skakania lub pielęgnacji widoczne są jasne odcienie podszerstka. Kolor ten jest szczególnie wyraźny u ras długowłosych.
Niebieski dym ma delikatniejszy, bardziej szlachetny wygląd. Kontrast między jasną podstawą a pigmentowanymi końcówkami jest mniej ostry, ale dzięki temu powstaje wrażenie „zamglenia”, zwiewności i zimnego srebrnego blasku.
Pielęgnacja ma szczególne znaczenie w przypadku kotów dymnych, ponieważ odpowiednie czesanie i kąpiele mogą ujawnić głębię koloru bez niszczenia struktury sierści.
Srebrny kolor
Srebrne umaszczenia są jednymi z najbardziej złożonych i jednocześnie eleganckich. Można je łatwo pomylić z kolorami dymnymi, ale kluczową różnicą jest jednolitość i możliwość kontrolowania pigmentu.
Srebrno-czarny kolor ma wyraźny jasny podszerstek i ciemne końcówki włosów. Wzór lub cieniowanie jest wyraźnie czytelne, sierść wygląda kontrastowo, „graficznie”, z zimnym połyskiem.
Srebrno-niebieski jest delikatniejszy, zimniejszy i jaśniejszy. Tworzy efekt srebrnej mgiełki, w której niebieski pigment nie dominuje, a jedynie podkreśla ogólny ton.
Oddzielną, bardzo cenną kategorię stanowiąodcienie cieniowane. U takich kotów tylko niewielka część końcówki włosa jest zabarwiona, czasami tylko 1/4 lub nawet mniej. Wizualnie daje to efekt jasnego, niemal białego kota z delikatnym przyciemnieniem na grzbiecie, bokach, ogonie i głowie. Jest to kolor cieniowany, który często kojarzony jest z kotami „pluszowymi” lub „porcelanowymi”.
Koty srebrzyste są niezwykle wymagające w pielęgnacji. Niewłaściwe kosmetyki lub agresywne kąpiele mogą „zjeść” kontrast i sprawić, że sierść stanie się matowa.
Ticking
Ticking to specjalny rodzaj umaszczenia, w którym każdy włos ma kilka naprzemiennych jasnych i ciemnych pigmentów. Nie ma pasków, plamek ani klasycznych wzorów tabby. Sierść wygląda na równomiernie ziarnistą, żywą, z głębokim wewnętrznym blaskiem.
Najbardziej znanym przykładem jest typ abisyński, w którym ticking jest kluczową cechą rasy. Jednak zasadę tickingu można również znaleźć u innych ras w różnych wariantach kolorystycznych.
Kolor tickingu jest bardzo wrażliwy na stan sierści. Przesuszenie, łamliwość lub niewłaściwe czesanie natychmiast „psuje” efekt wizualny. Dlatego takie koty wymagają najdelikatniejszej, profesjonalnej pielęgnacji bez agresywnego oddziaływania na strukturę włosa.
Kolory opisane w tym artykule to złożonapraca pigmentu w każdym włosie. Są to typy, które w największym stopniu zależą od jakości pielęgnacji i pielęgnacji, ponieważ odpowiednia praca z sierścią może albo podkreślić ich piękno, albo całkowicie je zniszczyć.
