Istnieje interesujący trend: wiele osób w

uważa, że portugalski pies wodny i hiszpański pies wodny to ta sama rasa, a przynajmniej dwie odmiany tego samego typu. Opinia ta wynika z ich zamiłowania do wody, kręconych włosów i charakteru pracy. W Internecie możemy nawet natknąć się na artykuły z poważnych publikacji, które opisują, że jest to ta sama rasa. Jest to jednak całkowicie błędne. Są to dwie zupełnie różne rasy, z różnymi historiami, różnymi celami, a nawet różnymi zasadami opieki. Łączy je słowo „woda”, ale wszystko inne jest wyjątkowe i niezależne.

Pochodzenie portugalskiego psa wodnego

Portugalski pies wodny wywodzi się z rybackich regionów portugalskiego wybrzeża. Przez wieki był niezastąpionym pomocnikiem żeglarzy – nurkował w zimnych falach, wyciągał zerwane sieci, przekazywał wiadomości między łodziami, pilnował ładunku, a nawet przeganiał drapieżniki zbliżające się do łodzi. Jego ciało jest harmonijne i muskularne, a sierść gęsta, falista lub kręcona, stworzona przez naturę do pracy w wodzie i szybkiego wysychania. Charakter jest zawsze aktywny, emocjonalny, towarzyski, z wielką miłością do rodziny i wysoką zdolnością uczenia się. To pies, który nie siedzi w miejscu, nieustannie szuka interakcji i uwielbia sztuczki, zadania, gry i pracę z ludźmi.

Pielęgnacja portugalskiego psa wodnego

Jego sierść nie linieje w zwykłym tego słowa znaczeniu, co czyni tę rasę atrakcyjną dla osób ze skłonnością do alergii. Pielęgnacja takiej sierści wymaga jednak profesjonalizmu – regularnych kąpieli, odpowiednich kosmetyków, częstego czesania i zabiegów pielęgnacyjnych w salonie. Znane fryzury w stylu lwa lub pełne skrócenie nie są modą, ale historycznym oznaczeniem, ponieważ taki kształt pomagał psu poruszać się w wodzie, utrzymywać ciepło i szybko wykonywać zadania robocze.

Pochodzenie hiszpańskiego psa wodnego

Hiszpański pies wodny ma bardzo różną historię. Jego ojczyzną jest Hiszpania, a jego głównym zadaniem przez długi czas nie było wcale żeglarstwo. Pracował w górach, na farmach, pastwiskach i w rolnictwie, gdzie służył jako pasterz, strażnik, myśliwy i pies pracujący. Chociaż równie dobrze czuje się w wodzie, ma inny temperament – skupiony, uważny, pracujący i nieco bardziej powściągliwy niż jej portugalski kuzyn. Jej sierść jest gęsta, mocno zwinięta, a czasem tworzy naturalne koronki, które wyglądają niezwykle rozpoznawalnie i tworzą charakterystyczną sylwetkę.

Pielęgnacja hiszpańskiego psa wodnego

Hiszpański pies wodny nie jest szczotkowany. Jest to główna zasada, która czyni go wyjątkowym w pielęgnacji. Sierść powinna naturalnie tworzyć loki lub sznury, a pielęgnacja polega na utrzymaniu naturalnej struktury bez interwencji szczotek. Mycie odbywa się za pomocą odpowiednich kosmetyków, a suszenie wymaga techniki, która pozwala lokom leżeć płasko. Przeciążenie wodą lub niewłaściwe suszenie może spowodować wypadanie i plątanie się sierści. Jednak pomimo swojej naturalności, rasa ta wymaga profesjonalnej kontroli, ponieważ jej sierść łatwo traci swój kształt, jeśli jest pozostawiona bez opieki.

Dwie energie, dwa rodzaje działającego umysłu

Portugalczyk jest otwartym, wesołym, bardzo rodzinnym psem, który chce być w centrum wydarzeń, łatwo nawiązuje przyjaźnie i szuka kontaktu emocjonalnego. Z drugiej strony Hiszpan jest bardziej powściągliwy, skupiony i zdyscyplinowany, z silnym umysłem roboczym, który wymaga jasnych zadań i normalnego obciążenia pracą. Ich energie są różne: Portugalczyk jest bardziej „sportowym towarzyszem”, podczas gdy Hiszpan jest „pracującym intelektualistą”, który zna swoją rolę w zespole.

Czy mają one wspólne korzenie?

Pomimo podobieństwa w nazwie, rasy te nie mają wspólnego pochodzenia. Ich ścieżki kształtowały się niezależnie, w różnych środowiskach, z różnymi zadaniami i pod różnymi wpływami. Portugalczyk jest robotnikiem oceanicznym, podczas gdy Hiszpan jest wszechstronnym pasterzem lądowym i łowcą wodnym. Jedynymi podobieństwami są zamiłowanie do wody, kręcone włosy i wysoka inteligencja – ale jest to raczej konsekwencja naturalnej selekcji do podobnych rodzajów zadań, a nie wspólne korzenie genetyczne.

Wnioski.

Portugalskie i hiszpańskie psy wodne to dwa światy, które są bliskie duchem, ale bardzo różne w naturze. Łączy je woda, aktywność i inteligencja, ale ich pochodzenie, zadania robocze, struktura sierści i styl życia ukształtowały je w odrębne rasy o własnych standardach. Różnorodność tych psów pokazuje, jak różnie może rozwijać się rasa, nawet jeśli wyglądają podobnie. I chociaż niektórzy ludzie czasami mylą je i uważają za tego samego psa, w rzeczywistości istnieje między nimi cała historyczna i charakterologiczna przepaść, która czyni każdą rasę wyjątkową.