Pojawienie się psa w rodzinie to zawsze radość, emocje i nowy przyjaciel. Ale kiedy w domu jest małe dziecko, wybór rasy staje się o wiele bardziej odpowiedzialny. Nawet najpiękniejszy, najdroższy czy najmodniejszy pies może okazać się zupełnie nieodpowiedni do życia z maluchem.

I nie chodzi tu bynajmniej tylko o agresję. Niektóre psy są zbyt duże, energiczne, zazdrosne, uparte albo wymagają tak dużo uwagi i doświadczenia w wychowaniu, że rodzina z małym dzieckiem po prostu nie daje sobie z tym rady. W rezultacie cierpią wszyscy: rodzice, dziecko i samo zwierzę.

W tym artykule przyjrzymy się, które rasy psów najczęściej sprawiają kłopoty w rodzinach z małymi dziećmi – i dlaczego.

Dlaczego nie wszystkie psy nadają się do rodziny z dzieckiem

Wiele osób myśli:
„Jeśli pies jest łagodny, to znaczy, że nadaje się dla dzieci”.

W rzeczywistości sprawa jest o wiele bardziej skomplikowana.

Nawet bardzo miły pies może:

• przypadkowo przewrócić dziecko;
• nie znosić krzyków i chaotycznych ruchów;
• zazdrościć właścicielowi;
• bronić swojego jedzenia czy zabawek;
• denerwować się z powodu ciągłego hałasu;
• bać się dziecięcych uścisków lub gwałtownych dotknięć.

Małe dzieci jeszcze nie rozumieją granic:

• mogą ciągnąć za ogon;
• wciskać się do pyska;
• zabierać jedzenie;
• straszyć zwierzę krzykami.

Nawet najbardziej cierpliwy pies ma granicę wytrzymałości.

Właśnie dlatego ważne jest, żeby zwracać uwagę nie tylko na wygląd rasy, ale też na:

• temperament;
• poziom energii;
• psychikę;
• skłonność do dominacji;
• instynkty łowieckie lub ochronne;
• trudność szkolenia.

Chow-chow – uroczy, ale z bardzo skomplikowanym charakterem

Na zdjęciu chow-chow wygląda jak pluszowy miś, przez co wiele rodzin mylnie uważa go za idealnego psa dla dzieci. Ale w rzeczywistości ta rasa ma dość skomplikowany i niezależny charakter. Chow-chow nie lubi nadmiernej uwagi, ciągłych przytulanek i chaotycznych ruchów, które są nieuniknione w obecności małego dziecka. Bardzo ważna jest dla nich przestrzeń osobista, a jeśli pies poczuje dyskomfort lub przestraszy się, jego reakcja może być gwałtowna.

Osobom bez doświadczenia z tą rasą jest szczególnie ciężko. Chow-chow często same decydują, kiedy chcą mieć kontakt z człowiekiem, a kiedy nie. Nie należą do tych psów, które będą godzinami cierpliwie bawić się z maluchem albo spokojnie reagować na dziecięcą natarczywość. Właśnie dlatego dla rodziny z małym dzieckiem ta rasa często okazuje się błędnym wyborem.

Akita inu — piękna, ale zbyt uparta

Po sukcesie filmu o Hachiko wiele osób zaczęło marzyć o akicie-inu, nie wiedząc, jak trudna w codziennym życiu może być ta rasa. Akita to pies o bardzo silnym charakterze, który potrzebuje doświadczonego i pewnego siebie właściciela. Nie lubi chaosu, hałasu i ciągłego naruszania swojej przestrzeni osobistej.

Małe dzieci często zachowują się nieprzewidywalnie: mogą krzyczeć, gwałtownie podbiegać do psa, ciągnąć za sierść albo przypadkowo sprawić mu ból. Dla wielu akit to staje się silnym bodźcem irytującym. Poza tym rasa ta ma silny instynkt obronny i skłonność do samodzielnej oceny sytuacji, a nie do bezwarunkowego słuchania właściciela. Właśnie dlatego akita-inu nie jest najlepszym wyborem dla młodych rodzin z małymi dziećmi.

Alabaj — zbyt potężny

Alabaj to nie tylko duży pies, ale prawdziwy strażnik o bardzo silnym charakterze. Rasę tę hodowano przez wieki do ochrony terenu i zwierząt gospodarskich, więc nieufność wobec obcych i chęć kontrolowania przestrzeni są u nich zakodowane genetycznie.

Nawet jeśli alabaj jest dobrze wychowany, jego rozmiary same w sobie mogą stanowić problem dla rodziny z małym dzieckiem. Jeden nieostrożny ruch podczas zabawy albo zwykły skok – i maluch może upaść albo mocno się uderzyć. Poza tym alabaje potrzebują jasnych zasad, solidnego wychowania i doświadczenia w tresurze. Dla młodych rodziców, którzy i tak są ciągle zmęczeni opieką nad dzieckiem, taka rasa często okazuje się zbyt trudna.

Dalmacyn – nie jest tak rodzinny, jak się wydaje

Po obejrzeniu kreskówek i filmów wielu wyobraża sobie dalmatyńczyka jako wesołego i bezproblemowego psa rodzinnego. Ale w rzeczywistości to bardzo aktywna i emocjonalna rasa, która potrzebuje ogromnej ilości ruchu i uwagi.

Jeśli dalmatyńczyk nie ma wystarczająco dużo ruchu, szybko staje się nieposłuszny. Pies może biegać po mieszkaniu, skakać na ludzi, niszczyć rzeczy i ciągle domagać się uwagi. Dla rodziny z małym dzieckiem często staje się to prawdziwym wyczerpaniem, bo rodzice muszą jednocześnie zajmować się zarówno maluchem, jak i bardzo energicznym psem.

Jack Russell terrier — ma ogromną energię

Wiele osób uważa, że małe psy są automatycznie łatwiejsze w opiece i lepiej nadają się dla dzieci. Ale jack russell to całkowite przeciwieństwo spokojnego zwierzaka domowego. To niezwykle aktywna, emocjonalna i uparta rasa, która potrzebuje ciągłej aktywności i kontroli.

Bez odpowiedniej dawki ruchu jack russell zaczyna dosłownie „rozbijać” dom. Może głośno szczekać, biegać po mieszkaniu, skakać na meble i ludzi. Dla małego dziecka taki pies bywa czasem zbyt chaotyczny, a nawet niebezpieczny w codziennym życiu. Rodzice często nie spodziewają się, że mały pies może wymagać więcej siły i uwagi niż duży.

Husky to jedna z ras o najtrudniejszym charakterze wśród psów

Husky są bardzo piękne, fotogeniczne i popularne w mediach społecznościowych, ale większość ludzi nie jest w ogóle gotowa na życie z tą rasą. To psy z ogromnym zapasem energii, które potrzebują długich spacerów, aktywnych zabaw i ciągłego zajęcia.

Jeśli husky się nudzi, zaczyna sam szukać sobie rozrywki: wyje, gryzie meble, ucieka albo robi bałagan w domu. Dla rodziny z małym dzieckiem to podwójne obciążenie. Po nieprzespanych nocach z maluchem nie wszyscy rodzice są gotowi jeszcze codziennie poświęcać kilka godzin na aktywne wyprowadzanie psa. Właśnie dlatego wiele osób bardzo szybko się rozczarowuje tą rasą.

Wniosek

Nie ma złych ras – są tylko psy, które po prostu nie pasują do konkretnego stylu życia. A kiedy w rodzinie jest małe dziecko, bardzo ważne jest, żeby zwracać uwagę nie tylko na wygląd czy popularność rasy, ale też na jej temperament, poziom energii i stopień trudności wychowania.

Czasami ludzie wybierają psa pod wpływem emocji, kierując się pięknymi zdjęciami czy filmami, ale prawdziwe życie z dzieckiem i trudną rasą może okazać się o wiele trudniejsze, niż się wydaje. Właśnie dlatego, zanim pies pojawi się w domu, warto szczerze ocenić swoje siły, czas i gotowość do codziennego zajmowania się nim.