Mastify tybetańskie pojawiły się w trudnych warunkach wysokogórskiego Tybetu, gdzie każdy dzień to nieustanna walka o przetrwanie, dlatego psy te stały się prawdziwym uosobieniem odwagi i odporności. Historie owiane legendami, a także rzadkość rasy, podniosły cenę mastifów tybetańskich do rekordowych wysokości. W rezultacie w 2014 roku chiński milioner zapłacił prawie 2 miliony dolarów za czerwonego mastifa, co uczyniło tę rasę jedną z najdroższych na świecie. Ekscytujące? Dowiedz się więcej o tych wspaniałych psach.
Historia rasy
Pierwsze wzmianki o tych psach pojawiły się kilka tysięcy lat temu, a według legendy zostały one wyhodowane przez buddyjskich mnichów do pilnowania klasztorów. Wierzyli oni, że mastify tybetańskie są reinkarnacją duchów wojowników. Sam Budda miał mastify tybetańskie, które towarzyszyły mu i chroniły go podczas podróży przez Himalaje, a ich potężny głos odbijał się echem na wiele kilometrów, odstraszając drapieżniki i chroniąc mistrza przed złymi mocami. To właśnie ta legenda utrwaliła reputację psów jako odważnych i niezwyciężonych strażników. Były uważane za niezwykle cenne i dawane tylko na specjalne okazje, więc rzadko widywano je poza Tybetem.
Pierwszymi Europejczykami, którzy dowiedzieli się o mastifach, byli podróżnicy i odkrywcy, w tym Marco Polo. W XIX wieku Brytyjczycy po raz pierwszy przywieźli kilka mastifów do Anglii, gdzie szybko przyciągnęły uwagę szlachty, a nawet królowej Wiktorii, a największą popularność osiągnęły w Chinach na początku XXI wieku. Czerwone mastify, zwłaszcza o rzadkim kolorze, były uważane za symbol luksusu i sprzedawane za szalone pieniądze.
Wygląd
Na pierwszy rzut oka mastify tybetańskie imponują swoimi rozmiarami. Mastif tybetański waży od 45 do 75 kilogramów, a w kłębie osiąga 61-76 cm. Dla wielu te wielkoludy kojarzą się z małymi niedźwiedziami ze względu na swoją masywność i grubą wełnę z gęstym podszerstkiem, która pozwala im wytrzymać największe mrozy. Gruby kołnierz z wełny na szyi bardziej przypomina lwią grzywę i jest charakterystyczną cechą rasy. Umaszczenie może być czarne, czarno-brązowe, szare, sobolowe, złote lub czerwone. W Tybecie od dawna uważa się, że mastify o różnych kolorach pełnią różne role ochronne: czarny mastif jest nocnym obrońcą, który odpędza złe duchy, a złoty lub czerwony mastif jest strażnikiem słońca, który strzeże domu w ciągu dnia.
Mastif tybetański – charakter i osobliwości wychowania
Jak już wiemy, mastify tybetańskie przeszły przez trudne warunki wysokogórskiego Tybetu, więc były zmuszone nauczyć się oceniać sytuacje i podejmować samodzielne decyzje. Dlatego też nie mają tendencji do ślepego wykonywania poleceń lub zadowalania ludzi, jak robią to inne rasy, i są bardzo wrażliwe na ton głosu i gesty. Aby osiągnąć wzajemne zrozumienie z mastifami, ważne jest, aby używać jasnych, spokojnych poleceń, bez gwałtownych lub szorstkich ruchów. Krzyczenie lub karanie nie tylko nie przyniesie rezultatów, ale może również spowodować brak zaufania. Ich lojalność i oddanie opiera się na wzajemnym szacunku, a nie strachu.
Ważnym aspektem wychowania mastifa tybetańskiego jest socjalizacja. Od najmłodszych lat należy zapoznawać je z różnymi ludźmi, pokazywać zwierzęta, dawać możliwość poczucia różnych zapachów, aby przystosowały się do świata, zrozumiały, że nie wszystko, co nieznane, jest niebezpieczne. Przydatne jest, aby odwiedzały ulice miast, parki, lasy i słyszały różne dźwięki, aby zmniejszyć poziom stresu w nowych sytuacjach.
Mastify tybetańskie uwielbiają chronić swoją rodzinę i terytorium – ta cecha jest w nich zakorzeniona od czasów starożytnych. Gdy zbliża się ktoś obcy, natychmiast reagują na niebezpieczeństwo donośnym głosem. Warto jednak zauważyć, że rasa ta nie jest nadmiernie agresywna. Zawsze pozostaną spokojne i powściągliwe, jeśli nie czują prawdziwego zagrożenia.
Psy są szczególnie łagodne w stosunku do dzieci: są cierpliwe i ostrożne, ale jednocześnie zachowują dystans. Niektórzy właściciele zauważają, że mastify lubią obserwować zabawy dzieci z daleka, gotowe do interwencji, jeśli coś pójdzie nie tak.
Średnia długość życia i zdrowie
Mastify tybetańskie dorastają wolniej niż inne rasy, osiągają pełną dojrzałość dopiero w wieku 3-4 lat i mają stosunkowo długie życie – 10-12 lat.
Kolejną cechą jest naturalna ochrona przed wieloma chorobami. Mastify są doskonale przystosowane do zimna i nie mają problemów z sercem, jak to często bywa w przypadku dużych psów. Mogą jednak cierpieć na dysplazję stawów biodrowych i łokciowych, niedoczynność tarczycy i problemy z oczami. W szczególności mastify czasami doświadczają entropionu (powieka zwija się do wewnątrz, a rzęsy mogą zranić oko, powodując podrażnienie).
Idealne warunki utrzymania
Zakup mastifa tybetańskiego to z pewnością dobry pomysł, ale musisz pamiętać, że zdecydowanie nie jest to pies miejski, życie w mieszkaniu może negatywnie wpłynąć na jego zdrowie. Jest stworzony do dużych przestrzeni i chłodnego klimatu, więc najlepszym miejscem do życia byłby wiejski dom z dużym podwórkiem, na którym może się swobodnie poruszać i patrolować swoje terytorium. Należy zauważyć, że sam mastif nie jest zbyt aktywny, bardziej ceni sobie spokój i wyważony tryb życia, więc niewielkie ruchy dwa razy dziennie w zupełności mu wystarczą.
Należy zauważyć, że w gorącym klimacie pies szybko się przegrzewa. Jeśli hipotermia praktycznie nie jest straszna dla mastifa, upał jest jednym z jego głównych wrogów, dlatego konieczne jest zapewnienie mu cienia, chłodnego miejsca, wystarczającej ilości wody i unikanie aktywności w środku dnia.
Zdjęcie mastifa tybetańskiego
Mastif tybetański zdjęcia
Jedzenie
Zdrowie mastifów tybetańskich w dużej mierze zależy od prawidłowego żywienia. Nadmierny przyrost masy ciała może prowadzić do obciążenia stawów, co pogarsza ich stan, a prawidłowe odżywianie pomaga tego uniknąć. Musisz skupić się na diecie bogatej w białka i tłuszcze, z dodatkiem witamin i minerałów, które będą wspierać zdrowie sierści, skóry, kości i stawów. Zalecamy skonsultowanie się z weterynarzem w sprawie konkretnej diety, która uwzględni indywidualne cechy i potrzeby psa.
Pielęgnacja rasy mastif tybetański
Wełna jest dumą mastifa tybetańskiego. Nie tylko podkreśla jego urodę, ale także chroni go przed trudnymi warunkami naturalnymi, zapewniając doskonałą izolację termiczną dzięki specjalnej podwójnej strukturze (ciepły podszerstek i długi grzbiet). I właśnie z tego powodu mastifa nie można strzyc. Jeśli tak się stanie, pies traci zdolność do samodzielnej regulacji temperatury ciała, a sierść może przestać rosnąć jak wcześniej, tracąc swoją gęstość. Pielęgnacja takiego futra wymaga jedynie regularnego czesania 2-3 razy w tygodniu, zwłaszcza w okresie linienia, który występuje dwa razy w roku.
Aby nie naruszyć naturalnej równowagi skóry, wystarczy kąpać mastifa raz na kilka miesięcy lub w razie potrzeby. A po spacerze często wystarczy po prostu wytrzeć łapy, ponieważ wełna ma naturalne właściwości odpychania brudu. Ale suszenie po kąpieli to prawdziwy test. Gruba wełna wchłania dużo wody i aby ją wysuszyć, musisz użyć specjalnej suszarki do włosów i poświęcić na to ponad godzinę.
Codzienna pielęgnacja mastifa obejmuje również sprawdzanie oczu, uszu, przycinanie pazurów i mycie zębów pastą i szczoteczką kilka razy w tygodniu.
Sieć salonów groomerskich V.O.G DOG SALON z przyjemnością pomoże Ci zadbać o wygląd mastifa tybetańskiego i przedstawi zalecenia ułatwiające pielęgnację w domu.
