Zwierzęta domowe, zwłaszcza małe, są zazwyczaj bardzo ciekawskie i aktywne, dlatego często ulegają wypadkom, w tym urazom takim jak oparzenia. Pies lub kot może być narażony na takie niebezpieczeństwa zarówno w domu, jak i podczas spaceru, dlatego właściciel zwierzęcia musi posiadać ogólne informacje na temat takich urazów. Omówmy więc przyczyny, stopnie i objawy oparzeń, a także pierwszą pomoc dla psów i kotów oraz konsekwencje takich urazów.

Przyczyny oparzeń u zwierząt domowych

Może istnieć kilka czynników, które wpływają na ryzyko oparzeń u zwierząt domowych. Przyjrzyjmy się głównym przyczynom takich urazów:

  • wysoka temperatura (wrząca woda, para wodna, inna gorąca substancja, ogień)
  • substancje chemiczne (kwasy, zasady, środki utleniające, sole metali alkalicznych);
  • prąd elektryczny, uderzenie pioruna
  • promieniowanie (oparzenia słoneczne);
  • sok trujących roślin.

Stopień uszkodzenia skóry zwierzęcia w przypadku oparzeń

Jeśli chodzi o wysokie temperatury, stopień uszkodzenia zależy od samej temperatury, czasu trwania ekspozycji i dotkniętego obszaru. Na przykład, jeśli na zwierzę zostanie wylana wrząca woda, czas oddziaływania na skórę wynosi kilka sekund. Dlatego też oparzenia wrzącą wodą są zazwyczaj I-II stopnia i nie zagrażają życiu.

Pies lub kot może doznać poważnych, a nawet śmiertelnych oparzeń wrzącą wodą, jeśli ekspozycja na wrzącą wodę jest długotrwała, a dotknięty obszar ciała jest duży, na przykład jeśli wpadnie do pojemnika z wrzącą wodą.

W przypadku otwartego płomienia w grę wchodzą trzy czynniki: gorące cząsteczki, które wchodzą w kontakt z sierścią i skórą zwierzęcia, promieniowanie cieplne i parzące powietrze. Oparzenia spowodowane otwartym płomieniem są najpoważniejsze i często powodują bolesny wstrząs, a nawet śmierć.

Mówiąc o oparzeniach chemicznych, należy zauważyć, że kwasy rzadko powodują poważne uszkodzenia skóry, ponieważ koagulacja białka na jego powierzchni (przejście z cieczy w ciało stałe) zapobiega wnikaniu kwasu głębiej. W przeciwieństwie do zasad, które powodują znacznie poważniejsze oparzenia ze względu na ich zdolność do powodowania nieodwracalnych i głębokich uszkodzeń tkanek.

Oparzenia elektryczne są najczęściej powodowane przez szczenięta i kocięta, które lubią gryźć wszystko, w tym przewody elektryczne. W takim przypadku obszar oparzenia jest niewielki, ale uszkodzenia mogą być bardzo głębokie, ponieważ elektryczność przechodzi przez ciało przez miejsca najbardziej przewodzące prąd – płyny biologiczne i mięśnie. Może to spowodować uszkodzenie skóry, mięśni, nerwów i naczyń krwionośnych, a także problemy z oddychaniem i sercem.

Narażenie skóry zwierząt na promieniowanie może być spowodowane zarówno promieniowaniem ultrafioletowym, jak i podczerwonym. W takich okolicznościach ekspozycja na bezpośrednie światło słoneczne może spowodować oparzenia pierwszego, a czasem nawet drugiego stopnia. Zwierzę może zostać poparzone promieniowaniem podczerwonym pochodzącym z działającego kominka lub gorącego grzejnika.

Ściągający sok trujących roślin, takich jak tojad, barszcz i żrący rozchodnik, może powodować poważne oparzenia błon śluzowych oczu lub jamy ustnej psów i kotów. Warto również wspomnieć o ostrej papryce, takiej jak cayenne. Zawierają one związek chemiczny o nazwie kapsaicyna, który powoduje uczucie pieczenia w kontakcie ze skórą i błonami śluzowymi.

Objawy oparzeń u zwierząt domowych

Oparzenia u zwierząt są klasyfikowane według dwóch głównych parametrów:

1- według lokalizacji:

oparzenia powierzchni skóry, oczu, jamy ustnej i dróg oddechowych.

2 – według stopnia ciężkości:

  • lekkie uszkodzenie górnej warstwy naskórka, powodujące pieczenie, zaczerwienienie i niewielki obrzęk. W tym przypadku gojenie następuje w ciągu 2-3 dni i nie pozostawia blizn.
  • uszkodzenia górnej warstwy skóry, charakteryzujące się powstawaniem pęcherzyków (pęcherzy) wypełnionych przezroczystym płynem, a także zaczerwienieniem i obrzękiem. Przy odpowiednim leczeniu pęcherze te zwykle znikają samoistnie, ale mogą pozostawiać minimalne blizny i bliznowce.
  • uszkodzenie zarówno powierzchni skóry, jak i jej głębszych warstw, gdy na powierzchni tworzy się pęcherz (pęcherze wypełnione zarówno przezroczystym, jak i mętnym płynem, w zależności od rozległości i czasu trwania zmiany) lub strup (skorupa pojawiająca się na ranie podczas gojenia).
  • silne pieczenie nie tylko całej grubości skóry, ale także mięśni i kości.

Objawy typowe dla oparzeń zależą od obszaru i stopnia uszkodzenia skóry. Typowe objawy obejmują przekrwienie skóry (zaczerwienienie), obrzęk, pieczenie, ból i hipertermię (miejscową lub uogólnioną gorączkę).

W przypadku bardzo poważnych oparzeń, a mianowicie znacznych i głębokich zmian skórnych, zwierzę może wykazywać objawy gorączki, tachykardii, zwiększonej częstości akcji serca, ciągłego pragnienia i drżenia kończyn.

W takiej sytuacji pies lub kot może stać się pobudzony, na przemian z apatią, a wydalanie moczu może się zmniejszyć, a jego kolor i zapach mogą ulec zmianie. Aby uniknąć tak groźnych objawów, jak niewydolność narządów, niewydolność oddechowa i śmierć, nie trać czasu i szybko zabierz swojego zwierzaka do kliniki weterynaryjnej.

Pierwsza pomoc w przypadku oparzeń

Pierwszą rzeczą, którą należy zrobić w tym przypadku, jest natychmiastowe wyeliminowanie czynnika, który spowodował oparzenie, a mianowicie strącenie ognia z psa lub kota, ugaszenie ognia, jeśli możesz, lub wyłączenie prądu elektrycznego.

Jeśli płomieni nie można ugasić, chroń najbardziej wrażliwe części ciała zwierzęcia, takie jak oczy, nos, uszy, łapy i nie pozwól mu zbliżać się do źródła ognia ani wchodzić na gorącą powierzchnię.

Jeśli pies lub kot dozna oparzenia termicznego, przepłucz go chłodną wodą przez kilka minut i nałóż kompres z lodu – serwetkę nasączoną lodowatą wodą – na pół godziny. Następnie załóż sterylny opatrunek, uprzednio obcinając włosy w pobliżu rany. Nie używaj waty ani innych luźnych materiałów do bandażowania, ponieważ ich włókna przyklejają się do rany i zwiększają ryzyko infekcji. Nie nakładaj też niczego na oparzenie, ponieważ utrudni to gojenie się rany.

Jeśli zwierzę doznało oparzenia chemicznego, ważne jest, aby wiedzieć, czy przyczyną uszkodzenia był kwas czy zasada. Kwas należy najpierw zmyć z rany dużą ilością wody, a następnie zneutralizować 2% roztworem sody oczyszczonej. W przypadku oparzenia alkalicznego, najpierw przemyj ranę wodą, a następnie zneutralizuj efekt alkaliczny 2% roztworem kwasu octowego lub cytrynowego. Sole metali alkalicznych i wapno palone nie powinny być zmywane wodą; należy je usunąć ze skóry serwetką nasączoną olejem słonecznikowym.

Po udzieleniu pierwszej pomocy, jak najszybciej zabierz ranne zwierzę do kliniki weterynaryjnej. Jeśli nie jest to możliwe, zadzwoń do weterynarza i spróbuj uzyskać konsultację w formie zdalnej.

Mamy nadzieję, że Ty i Twój zwierzak zawsze będziecie bezpieczni i nie będziecie potrzebować powyższych wskazówek. Teraz jednak wiesz, jak zachować się w tak ekstremalnej sytuacji i jak pomóc swojemu zwierzakowi w przypadku oparzeń, jeśli nie możesz skorzystać z profesjonalnej pomocy. Pamiętaj jednak, że każda sytuacja może być wyjątkowa, więc najlepszym rozwiązaniem w tym przypadku jest zapewnienie zwierzęciu wykwalifikowanej pomocy, zwłaszcza w przypadku poważnych oparzeń.